De strijd, de sfeer en iedereen die erbij hoort.
Sportfotografie vanuit het hart van de actie. Niet voor de krant, maar voor de atleet, de coach en de vrijwilliger.
Ik ben geen nieuwsfotograaf die jaagt op de voorpagina. Ik ben de camera langs de lijn, op de fiets langs de baan, sportveld of in de dug-out, die de verhalen vastlegt die anderen over het hoofd zien.
Bij sport gaat het vaak over de scorebord-journalistiek: wie won er? Wie scoorde? Maar voor mij zit de echte schoonheid in de strijd tegen de eigen grenzen. In de coach die met zijn eigen gereedschap een boot repareert, de invaller die die ene cruciale slagbeurt krijgt, en de vrijwilliger die de club draaiende houdt.
Mijn insteek: Iedereen op en rond het veld verdient een vette herinnering aan de wedstrijd. Of je nu de ster van het team bent, op de bank begint of als vrijwilliger de boel draaiende houdt: jouw inzet mag gezien worden.
Lekker dynamisch: Je zult mij niet snel op één krukje zien zitten. Ik beweeg mee met de wedstrijd, op de fiets of rennend langs het veld. Ik zoek altijd naar de volgende hoek om de actie echt te vangen.
Oog voor het echte werk: Natuurlijk ga ik voor die actie, maar ik let juist op de kleine dingen. Die diepe concentratie vlak voor het startschot of die zucht van verlichting (of die flinke baalronde) na de finish.
Mijn drijfveer: Die ene foto die later een profielfoto wordt, of die met trots gedeeld wordt met familie. Dat is waar ik het voor doe.
Met de blik van een papa: Ik leg de sport vast zoals die is: rauw en echt. Maar ik ben geen sensatiezoeker. Als je er even helemaal doorheen zit of de EHBO eraan te pas moet komen, leg ik mijn camera weg.
Respect voor de sporter gaat bij mij altijd boven het ‘perfecte’ plaatje.
Recente indrukken
-
Kunstlicht, haast en een maantje: avondsoftbal van de Dodgers
Het seizoen loopt op z’n loopt en dat merk je. De avonden worden sneller donker dan je lief is, en laat de vaste stek bij de Dodgers nu net geen veldverlichting hebben. Wat doe je dan? Dan leen je een veld in de buurt waar de lampen wel branden, in dit geval bij de tegenstander.…
-
Zondagochtend tussen de buien: koude koffie en honkbal
Het weer zat dit weekend weer niet echt mee. De halve speelronde werd afgelast vanwege zeiknatte velden, maar in Almere leek de zondag even genade te kennen met een aarzelend zonnetje. Alleen… wel om negen uur ’s ochtends. Terwijl de rest van Nederland zich nog eens lekker omdraait in bed, sta ik met een plastic…
-
Coupe de la Jeunesse – Luzern
De mix acht van teamNL moet zijn compensatie gewicht (2 vuilniszakken) tot lol van de boot tonen
-
DIYR: Actie op de Bosbaan
Dé ultieme afsluiting van het seizoen voor de Nederlandse jeugd van 12 tot en met 18 jaar. En met een mooie mijlpaal: het 5-jarig jubileum. Wie er vanaf de eerste editie bij is, mag zich inmiddels een ‘OG’ van het toernooi noemen. Voor veel jeugd was het de eerste keer op het heilige “gras/water” van…
-
NK Groot, waar de selectie de vorm test
Terug op de Willem-Alexander Baan in Zevenhuizen. Het voelde dit weekend toch een beetje als een vreemde eend in de bijt. Voor mijn gevoel hoorde de Raceroei Regatta niet op de wedstrijdlijst, maar door de planning van dit jaar was niet de ARB het NK Groot maar de RRR. Het zal wel iets te maken…