Tussen de lijnen: Meer dan alleen een toeschouwer
Voorafgaand aan een spannende wedstrijd brak de spanning bij een van mijn kinderen. We zaten thuis op de bank en maakten een afspraak voor het seizoen: ik zou er elk wedstrijd weekend zijn, zonder vragen. Het vertrouwde gezicht in de ooghoek tussen alle andere mensen. De (hopelijk) stille steun langs de lijn die laat weten: ik zie je, het is goed. Mijn plek langs de kant is dus organisch ontstaan.
Wie mij kent, weet dat ik niet gemaakt ben om urenlang stil te zitten op een bankje. De Bosbaan is lang, en een honkbalwedstrijd duurt zo een hele middag. Dus nam ik de camera mee. Wat begon als een manier om de tijd te doden en mijn eigen kinderen vast te leggen, groeide al snel uit tot iets veel groters.
Omdat ik er elk weekend ben, van de vroege ochtend tot de laatste wedstrijd, leerde ik de spelers en de dynamiek van het wedstrijd echt kennen. Ik zie meer dan alleen de actie; ik zie de blik in hun ogen.
Inmiddels heb ik geleerd om te lezen hoe een sporter er geestelijk voorstaat. Ik zie de twijfel voor een belangrijke slagbeurt of de mentale vermoeidheid in de laatste meters op de Bosbaan. Juist omdat ik geen buitenstaander ben, ontstaat er een wisselwerking. Soms is dat een korte opmerking: “Weet je nog die vorige keer? Toen lukte het ook.” Of een snelle blik naar de coach wanneer ik zie dat de spanning bij een speler de overhand neemt. Maar meestal is het gewoon de rust van het weten dat ik er ben, zonder in de weg te lopen.
Geen commercie, maar connectie
Waar een persfotograaf misschien zoekt naar de dramatiek van een blessure of een atleet die kotsend over de finish komt, leg ik bewust mijn camera weg.
Mijn doel is de kracht en de passie, niet de kwetsbaarheid op een pijnlijk moment. Ik fotografeer als ouder en als supporter: als ik twijfel of een beeld de sporter recht doet, kies ik voor de mens en niet voor de foto. Ik zoek de rauwe strijd op, maar altijd met het respect dat elke sporter verdient.
Willem Bulsink – papa de fotograaf
Mijn sportieve wensenlijst
- Licht in het donker: De unieke, bijna filmische sfeer vangen van een wedstrijd die pas begint als de zon ondergaat.
- Achter de schermen: Een internationale wedstrijd vastleggen vanaf de plekken waar je normaal niet komt; de voorbereiding, de spanning en de details buiten de lijnen.
- Analoge uitdaging: Een hele wedstrijd documenteren op de ouderwetse manier, van A tot Z op film, waarbij elke druk op de knop echt moet kloppen.
Maar ook dit trekt mijn aandacht
- Vergeten plekken: De verstilde schoonheid en het karakter van vervallen schuurtjes op de gevoelige plaat vastleggen.
- PK’s op het land: De brute kracht en dynamiek van groot boerderijmaterieel dat vol in actie is op het platteland.
Enkele van mijn favoriete beelden.
Hieronder vind je een selectie van momenten die mij elke keer weer een glimlach en nieuwe energie geven. Het zijn misschien niet de meest typische sportfoto’s, maar juist die unieke inkijkjes maken mijn foto’s voor mij zo bijzonder.
